Wat je kind niet zegt, mag je toch leren horen.
Je hoeft geen psycholoog te zijn om er te zijn. Op deze pagina vind je in drie stappen wat je kunt doen — vandaag nog.
Herken de signalen
Terugtrekken, slecht (of veel) slapen, prikkelbaarheid, klachten zonder oorzaak, uitspraken als 'het maakt toch niks uit'.
Open het gesprek
Zeg wat je ziet, vraag niet 'wat is er?'. Bijvoorbeeld: 'Ik merk dat je stiller bent. Ik wil weten hoe het echt met je gaat.'
Luister zonder oordeel
Los niet meteen op. Stilte mag. Vraag: 'Wat heb je van mij nodig?' — vaak is dat gewoon meeluisteren.
Zeg liever dit
- • "Ik zie dat het zwaar is. Ik ben er."
- • "Je hoeft het niet uit te leggen — vertel gewoon."
- • "Wat kan ik doen zodat je je minder alleen voelt?"
- • "Ik weet het antwoord ook niet, maar ik blijf naast je zitten."
Vermijd liever dit
- • "Zo erg is het toch niet."
- • "Anderen hebben het veel zwaarder."
- • "Kop op, morgen is een nieuwe dag."
- • "Waarom heb je dit niet eerder gezegd?"
Wanneer schakel je extra hulp in?
Als klachten langer dan twee weken aanhouden, het dagelijks leven raken, of je je zorgen maakt over de veiligheid van je kind. Begin bij de huisarts — die kent de weg.
Twijfel je? Praat gewoon even met ons.
Onze chat onderaan de pagina is anoniem — je kunt ook als ouder je zorgen delen. Yves leest mee en helpt persoonlijk waar nodig.